خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون در کعبه به تقلید گرفتار مباشپشت بر کعبه مکن پشت بدیوار مباش
۲
دل میازار که مرغان حرم میگویندتا درین مرحله یی در پی آزار مباش
۳
شکر از خنده شیرین بحریفان مچشاننمک ریش اسیران دل افکار مباش
۴
خارخارم مده از سنگ به بیگانه زدنخار دلها مشو و نخل رطب بار مباش
صفحهٔ ۱ از ۲