خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر فراغت طلبی همنفس رندان باشسر و سامان بهل و بیسر و بیسامان باش
۲
با رخ مغبچکان کنج خرابات خوشستگنج اگر با تو بود خانه بگو ویران باش
۳
هرکه عشقت بخرد هر دو جهان بنده اوستبنده عشق شو و بر دو جهان سلطان باش
۴
چند حسرت خورد ایشاه جهان درویشیبه طفیل همه یک بار بگو مهمان باش
صفحهٔ ۱ از ۲