خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روشنی بخش دلم شد تن غم پرور خویشروشنست آینه شمع ز خاکستر خویش
۲
سگ آن رند قلندر صفت شاه وشمکز سفال سگ او ساخته جام زر خویش
۳
من بیمار چنان زار شدم کز تن منهیچ فصاد بخون تر نکند نشتر خویش
۴
کعبه گر در نگشاید برخم گو مگشایتو گشا بر رخم ای کعبه دلها در خویش
صفحهٔ ۱ از ۲