خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر مست خود به پیری و عمر تبه ببخشموی سفید بین و بروی سیه ببخش
۲
یکبار خود بشیوه عاشق کشی مکنگاهی بکش بنرگس سرمست و گه ببخش
۳
کارم بیک نفس چو رسد یکنظر فکنجانی بتازه دیگرم از یک نگه ببخش
۴
ایشاه حسن در خور این حسن لطف کنیکبوسه گر من از تو بخواهم تو ده ببخش
صفحهٔ ۱ از ۲