خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مجنون منم گریخته عمری ز بند عشقافتاده باز در پی دل در کمند عشق
۲
از شاخ عمر میوه شادی نچیده استدستی که کوته است ز نخل بلند عشق
۳
در سنگلاخ سینه من شعله های آههریک شراره ایست ز نعل سمند عشق
۴
بس دل اسیر غم شد و آزاد گشت بازمسکین منم هنوز چنین مستمند عشق
صفحهٔ ۱ از ۲