خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند فتد به کشتنم زلف تو ماه برطرفروی تو میکشد مرا زلف سیاه برطرف
۲
چشم خوش تو برد دل تهمت او بخط فکندچون دل برده خواستم کرد نگاه برطرف
۳
تا نرسد غبار دل بر تو ز رهگذار منسیل سرشک گرد من کرد ز راه برطرف
۴
پیش قد تو کی بود یاد بهشت و طوبیمنخل گل است در میان شاخ گیاه برطرف
صفحهٔ ۱ از ۲