خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چند من سگ توام ای مشگبو غزالبا من سگ تو انس نگیرد بهیچ حال
۲
آن عارض و لطافت و خال و خطم بسوختوانگه چه عارض و چه لطافت چه خط و خال
۳
گر یک نگاه صورت شیرین به بیندتحیران صورت تو بماند هزار سال
۴
وصل من و تو قصه خورشید و شبنم استشبنم به آفتاب نشیند؟ زهی محال
صفحهٔ ۱ از ۲