خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خشم و ناز تو صد شوق شد فزون در دلتغافل تو همه التفات و ما غافل
۲
چرا ز دیدن مجنون ملولی ای لیلیهمان شمر که سگس میدود پی محمل
۳
بکش به تیغم و دشمن مهل که طعنه زندکه زخم تیر زبان ها نمیرود از دل
۴
اگر بمن همه عالم خوشند و گر ناخوشز لطف و قهر کسم نیست غم تو دل بگسل
صفحهٔ ۱ از ۲