خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشق منم که با چو تو خونخواره‌ای خوشمقطع امید کرده به نظاره‌ای خوشم
۲
از های و هوی مطرب و ساقی رمیده‌امبا های‌های گریهٔ بیچاره‌ای خوشم
۳
مسکینْ من شکسته که صد زخم می‌خورموانگه به خنده‌ای ز ستمکاره‌ای خوشم
۴
با آهویان گذار چو مجنون مرا که منبا همچو خود رمیده و آواره‌ای خوشم
صفحهٔ ۱ از ۲