خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چندان ز خلق درد ترا گوش میکنیمکاحوال درد خویش فراموش میکنیم
۲
پیش بتان بخدمت اگر دست بسته ایمدست خیال باتو در آغوش میکنیم
۳
ما را مران ز شکر خود چون مگس به تیغکز یاد نوش بر سر خون جوش میکنیم
۴
خون خوردنی که بر دل ما خوشگوار شدزهریست کز هوای لبت نوش میکنیم
صفحهٔ ۱ از ۲