خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درعشق گنهکارم اگر خاک نگردمتا خاک نگردم ز گنه پاک نگردم
۲
عمرم بتماشای تو بگذشت و هنوزتیکبار نبینم که جگر چاک نگردم
۳
بی لعل تو گر باده خورم زهر از آن بهزان باده چه حاصل که فرحناک نگردم
۴
در کوی تو سرکشته ببوی توام ایگلاز باد هوا چون خس و خاشاک نگردم
صفحهٔ ۱ از ۲