خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما شیشه ناموس به میخانه شکستیمپیمان دو عالم به دو پیمانه شکستیم
۲
اول چه حکیمانه ره توبه گرفتیمآخر که شکستیم چه رندانه شکستیم
۳
بستیم ز تعلیم خرد نخل امیدیآنهم بمراد دل دیوانه شکستیم
۴
باشد که دل دوست نرنجد که غمی نیستگر در نظر مردم بیگانه شکستیم
صفحهٔ ۱ از ۲