خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از داغ می اگرچه در آتش چو لاله امباری چو لاله سوخته یک پیاله ام
۲
من خود چه اختیار به می داشتی و جامگر پیر ره پیاله نکردی حواله ام
۳
پیری بسال نیست بمعنی بود یقینپیرم من و مرید شراب دو ساله ام
۴
شادم ز خوان وصل بسنگی که میخورمیعنی سگ بتان نه ز بهر نواله ام
صفحهٔ ۱ از ۲