خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماییم که در دیر خرابات مقیمیمدیرینه دیریم و ز رندان قدیمیم
۲
خلق کرم پیر مغان دام ره ماستحقا که سگ و بنده آن خلق کریمیم
۳
ای یوسف جان چشم همه بر گل وصلتماییم که از باغ تو قانع به نسیمیم
۴
ترسا بچگان با همه علم و هنر مابا ما ننشینند که ما بی زر و سیمیم
صفحهٔ ۱ از ۲