خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من سوخته خال و خط سیمبرانمپروانه شمع رخ زیبا پسرانم
۲
شرح غم پنهان چه دهم زانکه چو لالهپیداست که از وادی خونین جگرانم
۳
دارم نظر پاک اگر هیچ ندارمغافل مشو از من که ز صاحب نظرانم
۴
این سلطنت و ملک مرا بس که همه عمردر گوشه میخانه بمستی گذرانم
صفحهٔ ۱ از ۲