خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بسکه رخنه ز تیر تو در درون دارمدلی چو خانه زنبور پر ز خون دارم
۲
چو لاله ظاهر و باطن در آتش است مراکه داغ هم ز درون و هم از برون دارم
۳
مرا حلال چو فرهاد لعل شیرین استکه دست در کمر کوه بیستون دارم
۴
ز عقل نیست بزنجیر زلف یار طمعمرا چکار بزلفت مگر جنون دارم
صفحهٔ ۱ از ۲