خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو با فراغ خود امروز شاد و فردا هممرا ز مهر تو دین شد ز دست و دنیا هم
۲
میان مسجد و میخانه‌ام خجل ماندهز بس که حرمتم آنجا نماند و اینجا هم
۳
خراب بادهٔ عشق توام که نشئهٔ اوهزار دل شده دیوانه کرد و دانا هم
۴
ز بس که آتش عشقت فرو گرفت مراوجود من همه او شد نهان و پیدا هم
صفحهٔ ۱ از ۲