خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۹۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آنکه تو بازآیی و من پای تو بوسمدر سجده فتم خاک قدم‌های تو بوسم
۲
هر جا که تو روزی نفسی جای گرفتیآنجا روم و گریه‌کنان جای تو بوسم
۳
در باغ روم بی‌تو و هر سرو که بینمپایش به هوای قد و بالای تو بوسم
۴
روی تو تصور کنم و لاله و گل رااز حسرت رخسار دل‌آرای تو بوسم
صفحهٔ ۱ از ۳