خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جگر از تو پر نمک دیده شور بخت همچاک شد از تو جیب جان سینه لخت لخت هم
۲
گرچه رسید نخل تو خوش به کمال نیکوییکی رطبی رسد بما گرفتد از درخت هم
۳
پرتو آفتاب تو سوخت ز تاب یکنظرکوکب تیره بخت ما اختر نیکبخت هم
۴
آه که باغبان گل از پی یکنظر بمنکرد هزار نازکی گفت هزار سخت هم
صفحهٔ ۱ از ۲