خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز در مران اگر آلوده و هوسناکیمسگ تو ایم گر آلوده و اگر پاکیم
۲
چه غم ززخم تو ما را غمی که هست این استکه مرهم دل غیری و ما جگر چاکیم
۳
بیک نگاه تو صد جان دهیم و غم نخوریمنگاه کن که ز شوق تو تا چه بی باکیم
۴
اگر چه زهر فراق تو کار در جان کردبیا که زنده هنوز از امید تریاکیم
صفحهٔ ۱ از ۲