خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو ماه نوجمال عالم افروزش که می بینمز روز دیگر افزون است هر روزش که میبینم
۲
نهال نورس قدش گذشت از قامت طوبیاز اینهم بگذرد زین بخت فیروزش که میبینم
۳
نه تنها درد نادیدن ز منع دشمنم سوزدز نادیدن بتر جور بد آموزش که میبینم
۴
دل ریش پریشانم یکی کز لطف جمع آردکه خواهد بود غیر تیر دلدوزش که میبینم
صفحهٔ ۱ از ۲