خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بصبر اگرچه بسی روزها بسر کردمدگر ربودیم از دست تا نظر کردم
۲
بیک نظر که بکردم من از پی راحتجراحت جگر خویش تازه تر کردم
۳
دلم بهجر تو چون آرمیده بود چراطپیدن دل آسوده را خبر کردم
۴
دگر درون دلم جای میکنی هرچندز رشک یاری غیرت ز دل بدر کردم
صفحهٔ ۱ از ۲