خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غیرت عشق کی هلد، کز ستم تو دم زنمورنه بیکدم از غمت هر دو جهان بهم زنم
۲
ای پی داد میزند آتش آه من علمچند ز آتش ستم بر فلک این علم زنم
۳
جامه دران من از غمت دست خسان بدامنتبیم بود که جیب جان چاک ازین ستم زنم
۴
چاک جگر رقم زند لاله صفت هلاک منچند ز زخم ناخنان بر جگر این رقم زنم
صفحهٔ ۱ از ۲