خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند از هوس آن لب چون قند بسوزمگر سوختنی هم شده ام چند بسوزم
۲
مگذار که از تلخی آن گریه جانسوزدر حسرت آن لعل شکر خند بسوزم
۳
دل نامزد عشق کسان ساخته جانرادر آتش تو بهر زبان بند بسوزم
۴
دور از تو همان به که جنونم برد از هوشورنه چو شوم بی تو خردمند بسوزم
صفحهٔ ۱ از ۲