خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان نذر کرده ام که بپایت فدا کنمپیش آی تا بنذر خود آخر وفا کنم
۲
شرمنده ز آسمان و زمینم که بهر توتا کی بسجده افتم و تا کی دعا کنم
۳
با من نکرد هجر تو کاری که دامنتاز دست تا بروز قیامت رها کنم
۴
آن دل که بسته ام بتو ای یوسف عزیزهرگز مباد کز تو بخواری جدا کنم
صفحهٔ ۱ از ۲