خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب وعده داد مست و بره دیده دوختمدل ساختم کباب و نیامد بسوختم
۲
عیبم مکن ز سجده آن روی آتشینکز وی چراغ دولت و دین برفروختم
۳
دیوانه گشتم از ستم این پریوشاناز بسکه چاک خرقه به صد پاره دوختم
۴
بختم فشرد پا بدرت کوری رقیبمیخی عجب بدیده دشمن سپوختم
صفحهٔ ۱ از ۲