خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردیم ز غم تا بتو محبوب رسیدیماز خود بگذشتیم و بمطلوب رسیدیم
۲
انصاف همین است که ما صبر نداریمهرچند که در صبر به ایوب رسیدیم
۳
از خون شهیدان تو خوش معرکه گرم استما نیز درین معرکه خوش خوب رسیدیم
۴
مکتوبم اگر میبری ایباد روان باشکاینک من و جان از پی مکتوب رسیدیم
صفحهٔ ۱ از ۲