خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون چشم حسرت از تو بسرو سهی کنیمآهی کشیم و دل ز کدورت تهی کنیم
۲
بر ما صفای خاک نشینی حرام بادگر نسبتش به مسند شاهنشهی کنیم
۳
دل زین چمن بزخم تو چون سیب سرخروسترو زردی آن بود که هوای بهی کنیم
۴
هرچند آگهند حریفان ز حال ماما هم نظر ز عالم کار آگهی کنیم
صفحهٔ ۱ از ۲