خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گمره شدیم بسکه بره مست رفته ایمیارب تو دست گیر که از دست رفته ایم
۲
رفتیم از آستان تو در سجده حرمبا همت بلند عجب پست رفته ایم
۳
پیوسته گشت سلسله ما بکوی دوستاز بس چو مور صف زده پیوست رفته ایم
۴
یاران ز دام عشق گریزان چو ماهی اندما خود به اختیار درین شست رفته ایم
صفحهٔ ۱ از ۲