خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روزه بگذشت و هوای می بیغش دارماز مه عید و شفق نعل در آتش دارم
۲
هرکه بینی خوشی خود طلبد جز من زارکه بدین ناخوشی خویش عجب خوش دارم
۳
خورده ام تیر تو چون آهو از آن بار دگراز پی تیر دگر چشم به ترکش دارم
۴
مکن ایدوست قیاس طرب از رنگ رخمکه بصد خون جگر چهره منقش دارم
صفحهٔ ۱ از ۲