خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا بکی توبه کنیم از می و دردم شکنیمتوبه کردیم که از توبه دگر دم نزنیم
۲
چشم صاحب نظرانست بر آنگونه چشمما هم از گوشه کناری نظری می فکنیم
۳
نیست ما را خبر از گفت و شنید دو جهانبسکه از شوق بتان با دل خود در سخنیم
۴
زاهدا، قبله پرستی تو و ما یار پرستتو بدین عقل مسلمانی و ما برهمنیم
صفحهٔ ۱ از ۲