خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۰۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من سوخته داغ درون پرور عشقمگر کعبه شوم حلقه بگوش در عشقم
۲
ز آن آتش رسوایی من صد علم افراختتا عقل بداند که من از لشکر عشقم
۳
چون ذره به مه دل ندهم مهر پرستمآری همه حسنی نبود در خور عشقم
۴
فرزند غمم از ازل آورده ام این دردپرورده درد از پدر و مادر عشقم
صفحهٔ ۱ از ۲