خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان مرهم دل غیر دل ریش ندیدیمهرچند که دیدیم ازین پیش ندیدیم
۲
منصور هم از دار نمایش غرضش بودمردی که بپوشد هنر خویش ندیدیم
۳
هرچند که گشتیم چو مجنون ز پی یاریاری بجز از سایه خود بیش ندیدیم
۴
بر چرخ منه نام مروت که ز خوانشجز خون جگر قسمت درویش ندیدیم
صفحهٔ ۱ از ۲