خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند این دل سودازده را پند بگویمدیوانه شدم بیهده تا چند بگویم
۲
سوگند دهندم که کنم ترک تو ای بتکفرست که ترک تو بسوگند بگویم
۳
درد دل دیوانه بدیوانه توان گفتسودی ندهد گر بخردمند بگویم
۴
هرگز نرود از دل من تلخی حسرتهر چند کزان لعل شکر خند بگویم
صفحهٔ ۱ از ۲