خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواهم غبار گردم از کوی او بر آیم... از کوی او بر آیم
۲
در صحبت حریفان از چشم اشکبارمطوفان غم برآید چون من ز در درآیم
۳
سوزم ز شوق رویت وز رشک همدمانتهرچند بیش سوزم پیش تو کمتر آیم
۴
من ذره حقیرم در خاک ره فتادمای آفتاب بنگر کز خاک ره برآیم
صفحهٔ ۱ از ۲