خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیده دریا چو شد از گریه چه تدبیر کنمدل بطوفان نهم و چشم به تقدیر کنم
۲
پیرم و مست جوانان ز خودم شرمی بادکه جوانان نکنند آنچه من پیر کنم
۳
کس ره من ندهد در حی لیلی وش خویشمگر اینصورت مجنون شده تغییر کنم
۴
گفته یی درد دل خویش بگو پیش طبیببیش از آن درد دلم هست که تقریر کنم
صفحهٔ ۱ از ۳