خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند باشی با بدان یاد از نکو خواهی بکنیاد تنها ماندگان کنج غم گاهی بکن
۲
تا به کی چون شمع باشی شب نشین بزم غیرجان من اندیشه از آه سحرگاهی بکن
۳
بر منت چون ماهِ نو از گوشهٔ ابرو نظرگر بهر روزی میسر نیست در ماهی بکن
۴
عاشقان از پیش میرانی و میخوانی رقیبمنع نیکو خواه تا کی ترک بد خواهی بکن
صفحهٔ ۱ از ۲