خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای روی دل افروز تو ماه همه خوبانخوبان همه شاهند و تو شاه همه خوبان
۲
گر پرده برافتد ز جمالت بقیامتبخشند بروی تو گناه همه خوبان
۳
ساعد بنما کان ید بیضا که تو داریدر معجزه خوبیست گواه همه خوبان
۴
خاک ره هر طرفه غزالی که سگ تستشد سرمه کش چشم سیاه همه خوبان
صفحهٔ ۱ از ۲