خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نه کافر بچه یی آتش دل تیز مکنکعبه بر هم مزن آتشکده انگیز مکن
۲
مرهم ریش دلم کز سخن تلخ کنیباری از خنده پنهان نمک آمیز مکن
۳
ایکه در گلشن حسنی و جوانی سرمستتکیه بر نازکی سبزه نوخیز مکن
۴
خون من هم ز دل و دیده من باز طلبپرسش قتلم از آن غمزه خونریز مکن
صفحهٔ ۱ از ۲