خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن نخل قد و لعل لب چون رطبش بینوان چاشنی خنده شیرین لبش بین
۲
گر طوبی جنت طلبی با ورق سبزبر سرو قد آن سبز قبای قصبش بین
۳
تنها نه منم طالب آن چشمه حیوانصد تشنه جگر همچو خضر در طلبش بین
۴
در شادی وصل دل بدروز چه بینیبیداد شب هجر و دوام تعبش بین
صفحهٔ ۱ از ۲