خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشاید با لبت غیری چو طوطی هم‌نفس دیدنکه از خال تو هم نتوان برین شکر مگس دیدن
۲
بهشت وصلت از جور رقیبان دوزخ من شدکه در یک دیدنم صد بار باید پیش و پس دیدن
۳
قفس بر مرغ جانم ای اجل بشکن که مشکل شدحریفان را به گل در حرف و خود را در قفس دیدن
۴
مرا از دیدنت گر دین و دنیا شد چه غم باشدکه می‌ارزد دو عالم بر جمالت یک نفس دیدن
صفحهٔ ۱ از ۲