خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظاره تو به هر دیده کی توان کردننظر به روی تو باید به چشم جان کردن
۲
به خشم و ناز نگاهی به ما کنی گاهیگر این نگه نکنی هم چه می‌توان کردن
۳
اگر به خاک افتد ذره گر به عرش رودنمی‌توان دل بد مهر مهربان کردن
۴
ز دست غم همه مویم زبان شود بر تنکه شرح غم نتوان به یک زبان کردن
صفحهٔ ۱ از ۲