خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بوسه دهی زان لب خندان که دهم جانبوسم دهن تنگ تو چندان که دهم جان
۲
ارزان بود از بوسه خرم از تو به جان لیکهرگز ندهی بوسه‌ام ارزان که دهم جان
۳
خضر ره من شو که درین ظلمت دورینزدیک شد ای چشمهٔ حیوان که دهم جان
۴
هرچند به عیسی‌نفسی جان دهی‌ام بازبازآ نفسی پیشتر از آن که دهم جان
صفحهٔ ۱ از ۲