خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آشفته ام از هجر و تو آشفته تر از منمن بیخبر از خویش و تو هم بیخبر از من
۲
گفتم که صنوبر غم قدت برد از دلاو نیز خرابست بصد دل بتر از من
۳
از پند عزیزان زره خواری عشقتگر من گذرم عشق ندارد گذر از من
۴
گرد دل از آهستگی خواهش جورتعشق تو فرو شست بخون جگر از من
صفحهٔ ۱ از ۲