خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل شکستند بسنگین دلیم سیمتنانآه از این سنگدلان وای ازین دلشکنان
۲
چشم من گر سپر ناوک مژگان سازیبه که در دیده مردم گذری غمزه زنان
۳
گر چو فرهاد شوم کشته خوبان چه غمستجان شیرین بفدای لب شیرین دهنان
۴
خار از آنیم که با خاک برابر شده استزرد رخساره ما در ره سیمین بدنان
صفحهٔ ۱ از ۲