خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایدل به غم بساز و وصالش طلب مکنترک مراد خود کن و ترک ادب مکن
۲
ساقی بیا که خواب شب واپسین بس استهشدار و روز عیش به بیهوده شب مکن
۳
زین آه پر شرر که بر افلاک میرودآتش اگر ز چرخ ببارد عجب مکن
۴
در بزم غم بمستی و محنت دلا بسازآلوده خویش را بشراب طرب مکن
صفحهٔ ۱ از ۲