خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوختم چون لاله چشمی بر دل چاکم فکنیا برآر از خاک یا یکباره در خاکم فکن
۲
چون بخاکم گر زنده خواهی دیگرمقطره یی بر خاک از آنروزی عرقناکم فکن
۳
پیش از آنساعت که گردد کار گر زهر اجلجرعه یی در کام از آن لعل چو تریاکم فکن
۴
چشم من لایق کجا باشد بخورشید رختپرتو اندیشه یی در چشم ادراکم فکن
صفحهٔ ۱ از ۲