خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نپرسد جز وفا چیزی خدا روز جزا از منمپرس از بیوفایی کان نمیپرسد خدا از من
۲
دلم چون نافه خونشد در وفاداری و دلشادمکه با هر کسکه باشد میدهد بوی وفا از من
۳
نه تنها من ترا خواهم که شهری همچو من خواهدتو صد جا دوستان داری بیاد آری کجا از من
۴
مرا هرچند با خال و خطت جان در میان باشدخطت خضرست و نوشد چشمه آب بقا از من
صفحهٔ ۱ از ۲