خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نازکتر از گل است بسی طبع و خوی توآواز چون بلند کند کس بروی تو
۲
یاران حریف جام وصال تو ای گلندمن عندلیب مستم و قانع ببوی تو
۳
ای آب خضر ماهی لب تشنه توامدریاب اگرنه میکشدم آرزوی تو
۴
کس درنیافت مستی و هشیاری ترااز چشم فتنه ساز و لب عشوه جوی تو
صفحهٔ ۱ از ۲