خلوتی با اهلی شیرازی
شمارهٔ ۱۲۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ساقی گلهذار رفتهدست و دل ما ز کار رفته
۲
منت چه نهم که شد فدایشجانی که هزار بار رفته
۳
عالم همه صید خویش چون کرددیگر چه پی شکار رفته
۴
تا عشق بباد داد خاکماز آینه ام غبار رفته
صفحهٔ ۱ از ۲